توانا بُود هر که دارا بُود
زِ ثروت دل پیر برنا بُود

پر قو بُود پول را رختخواب
هنر رختخوابش مقوا بود

همه سهم استاد دانشکده
پشیزی حقوق و مزایا بود

فغان،سهم مردم زِ نان و لباس
از آنسوی ویترین تماشا بود

کدامین کس از شاعری برج ساخت
کدامین کس از شعر دارا بود

از این پس پدر زیر خرج گران
بزاید

از این پس پسر می نویسد دِگر
هر آن کس که نان داد بابا بود.