جاده خاکی!

یکی از بچه ها نظری برای من نوشت..گفت:

به فکر افتادم که چرا تشکر کنیم مگر خدا به تشکر من و تو نیاز دارد من هم به تشکر از خدایی که

وجود ندارد نیازی ندارم.

خوب حرفش یکمی بی معنی بود منم هرچی تو دهنم بود بهش گفتم..!

اما وقتی یکی دیگه از بچه ها  همچین چیزی رو :

نمی دانم حرفم را باور می کنید یا نه. نیمی از عمر را به تمسخر آنچه

دیگران به آن اعتقاد دارند می گذرانیم و نیمی دیگر را در اعتقاد به آنچه دیگران به تمسخر می گیرند

یه جا نوشته بود،بهش فکر کردم..!

الآن واسم افتاد.. 

 بهتره به هیچ چیز اعتقاد نداشته باشیم تا تمسخر بشیم.. تا بخاطرش از

کسی تشکر کنیم..!